ศิลปะการทอผ้าของไทยในแต่ละภาค

การทอผ้าสำหรับประเทศไทยแล้วมีมาอย่างยาวนานซึ่งการทอผ้านั้นจะอยู่กับชนพื้นบ้านลวดลายและสัญลักษณ์จะบอกถึงความเป็นมาของแต่ละภูมิภาค ไม่เหมือนกันโดยแบ่งออกได้ดั้งนี้

การทอผ้าในภาคต่างๆ ของไทย

การทอผ้าในภาคเหนือแถบล้านนาไทย จะอยู่ในแถบจังหวัดเชียงราย พะเยา ลำพูน ลำปาง แพร่ น่าน เชียงใหม่ และแม่ฮ่องสอน โดยจะเรียกตัวเองว่ากลุ่มไทยโยนก ไทยยวน หรือไทยลื้อ โดยเป็นกลุ่มที่มีประวัติการทอผ้ามาตั้งแต่เมื่อก่อนของไทยล้านนา ชอบตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณภูเขาจากความเชื่อของคนในกลุ่ม การทอผ้าที่เป็นเอกลักษณะโดยเฉพาะการทอ ซิ่นตีนจก ผ้าขิต และผ้าที่ใช้เทคนิคเกาะเป็นต้น

การทอผ้าในภากลาง จะอยู่ในแถบจังหวัดตอนกลางพิษณุโลก พิจิตร อุตรดิตถ์ และ สุโขทัย และภาคกลางตอนล่าง จังหวัดอุทัยธานี ชัยนาท สุพรรณบุรี สระบุรี ลพบุรี นครปฐม ราชบุรี เพชรบุรี โดยหลักๆจะมีกลุ่มชาวไทยยวนและชาวไทยลาว พวกไทยลาวนั้นมีหลานเผ่าอาทิเช่น พวน โซ่ง ผู้ไท ครั่ง ในส่วนของวัฒนธรรมการทอผ้านั้นจะเป็นของผู้หญิงโดยใช้ลวดลายทำตีนจก และขิตตกแต่งเป็นลวดลาย ใช้เป็นเครื่องนุ่งห่อในเทศกาลต่าง หมอน ผ้าเช็ดหน้า ผ้าขาวม้า ผ้าห่มเป็นต้น

การทอผ้าในภาคอีสาน โดยจะมีความสมบรูณ์ของลำหวย หนองบึงและแม่น้ำ โดนคนในส่วนใหญ่จะเป็นคนในกลุ่มไทยที่มีเชื้อสายลาวของภาคอีสานกระจายอยู่โดยรอบ  โดยมีการทอผ้าทีรู้จักกันดี เช่นมัดหมี่ ผ้า ขิต ผ้าไหมหางกระรอก เป็นต้น

การทอผ้าในภาคใต้ มีแห่ลการทอผ้ามาจากหลายๆแหล่ง  โดยเฉพาะแหล่งทผ้ายกดิ้นเงินดิ้นทอง ซึ่งสันนิษฐานว่า ได้รับอิทธิพลจากชาวมุสลิม ชาวอาหรับ ผ้าที่รู้จักกันดีในภาคนี้ก็คือ ผ้ายกดิ้นเงินดิ้นทอง ทอผ้าขาวม้า ผ้าฝ้ายยกดอก ผ้าหางกระรอก ผ้าโสร่ง ผ้าตาเล็ดงา ซึ่งตอนนี้กำลังได้รับความฟื้นฟูอยู่ในปัจจุบัน